Monastvo III
Starešina jeromonah Pajsije Popović (1921-1923), bio je rodom iz Belušića u Levču. Arhimandrit Juvenalije 1923-1924, bio je ruski emigrant. S njim su u manastiru bili: arhimandrit Pahomije i monah Andronik, takođe ruski emigranti. Jeromonah Mojsej Branković 1929-1927. Jeromonah Pavle Panić 1927-1931, rođen je u selu Gložane u blizini Svilajnca 1894. godine. Jedno vreme bio je monah u manastiru Hilandaru, gde je proizveden u čin arhimandrita. Sa njim u bratstvu bili su: arhimnadrit Inokentije, ruski emigrant i jeromonah Dimitrije Hranisavljević. Jeromonah Dimitrije 1931-1934 bio je rodom iz Oreovice nedaleko od Požarevca a zamonašio se 1924. godine u manastiru Rakovici. Sa njim u bratstvu bili su jeromonasi: Miron Lukić, Savatije Krilov i Zosim Valjajev, zatim jerođakoni: Mitrofan Matić, Grigorije Veselinović i Avakum Božidarević, kao i monasi: Platon Radovanović i Jovan Tasić. Iguman Lukijan bio je kratko vreme. Iguman Nikanor Pujić 1934-1941. bratstvo u vreme ovog igumana bilo je najbrojnije. Sačinjavalo ga je trinaest monaha, jeromonasi: Melentije Pešić, Mihailo Stoiljković, Prokopije Kovačević i rus Damaskin Dukin. Jerođakon bio je Avakum Momčilović, a monasi: Ilarion Živanović, Vitalije Janković, Vasilije Lončarević i Varnava Milošević. Nakon igumana Nikanora, početkom Drugog svetskog rata, privremenu upravu nad manastirom preuzeo je otac Mardarije. S njim u bratstvu, do zajedničke pogibije, bili su monasi Hrizostom i Sava. Sva trojica su stradali od domaćih komunista koji su zapalili manastir i poubijali monahe.
Jeromnah Hrizostom Pajić 1947-1952, rođen je u selu Riđevštici kod Trstenika a zamonašen u Ravanici 1945. godine. U Vitovnicu je došao godinu dana pre nego što će postati starešina manastira, nijedne zgrade, sem manastira nije bilo, jer su sve porušene u ratu. Punih osam godina upravljao je Vitovnicom i učinio je sve što je u tom prvom naletu moglo da se učini. Okupio je nekoliko monaha, sazidao je skromne konake, i redovno održavao bogosluženja. Odavde je premeštem u manastir Raču na Drini i tamo je duže vreme upravljao manastirom. Sahranjen je na tamošnjem manastirskom groblju. S njim u bratstvu bili su jeromonasi: Klimen Lazić i Antonije Ilić; monasi: Karion Ivanović i Kirilo Vešović.
Jeromonah Stefan zadržao se vrlo kratko kao nastojatelj.
Jeromonah Teodor Arsić ostao takođe kratko vreme.
Arhimandrit Tadej Štrbulović 1962-1972.
Iguman Lazar Ranković 2002, rođen je u Aleksandrovcu požarevačkom. Bogosloviju i bogoslovski fakultet završio je u Beogradu. Zamonašen 1966. godine u manastiru Vitovnica, a iste godne rukopoložen je u čin jerođakona a potom jeromonaha. Otac Lazar bio je paroh Klenjski tri godine, zadim paroh Rabrovski sedamnaest godina. Potom je bio na službi u manstirima: Tumanu, Trškoj crkvi, Bradači, gde godine 1997 postavljen za nastojatelje obnoljenog manastira. Starešina manastira Vitovnice postao je 2002. godine. Napisao je knjigu "Sveti srpski pravoslavni manastir Vitovnica".