U Balkanskom ratu koji su Srbija, Crna Gora, Grčka i Bugarska objavile turskoj imperiji učestvovali su žitelji sela Vitovnice kao i ostali žitelji mlavskoga sreza. Mobilizacija je izvršena noću između 17. i 18. septembra 1912. godine. Te noći kada je objavljena mobilizacija u Vitovnici niko nije spavao. U tihoj jesenjoj noći, sa uzbuđenjem i patriotskim zanosom slušala se zvona Vitovničkog manastira, a stari ratnici sela Vitovnice koji su bili već prekaljeni u ratovima sa Turcima 1876 – 1878 i Bugarskom 1885. godine dobro su znali „Poruke crkvenih zvona“ i dobro su to razumeli. Zvona Vitovničkog manastira su se neprestalno oglašavala, a Vitovničani stariji ljudi i njihovi ukućani su se sve više žurili da vojne obaveznike što bolje opreme i da ih po dobro poznatim srpskim običajima na vreme isprate na mobilizacijska mesta. Cele noći i ceo božji sutrašnji dan stari ratnici Vitovnice su pričali o svojim doživljajima i iskustvima u ratovanju sa Turcima i savetovali su buduće ratnike sela Vitovnice da se čuvaju turskog lukavstva, da im ništa na reč ne veruju, da čuvaju svoje živote ali i da ne obrukaju sebe i svoje pretke sela Vitovnice.
Vojni obaveznici sela Vitovnice imali su ratni raspored u jedinicama Dunavske divizije u 9. pešadijskom puku I i II poziva, 8. pešadijskom puku I i II poziva i u 4 prekobrojnom puku I i II poziva Dunavske divizije. Vitovničani su se među prvima javili u svoju komandu, za što su i pohvaljeni. Vrhovna komanda Srpske vojske za rat sa Turcima 1912. godine imala je sledeću naredbu kako da se naoružaju svi mobilisani vojnici pa tako i Vitovničani po propisima su primili kompletnu novu opremu i naoružanje:
VOJNICI PRVOG POZIVA – 21 – 30 godina starosti su dobili kompletno novu opremu i naoružanje.
VOJNICI DRUGOG POZIVA – godina starosti 31 – 37 dobili su puške, municiju, šinjele i šajkače.
VOJNICI TREĆEG POZIVA – godina starosti 38 – 44 i
POSLEDNJE ODBRANE godina starosti – 18 – 20 i 45 – 50 g. dobili su samo puške i municiju.
Odziv vojnika sela Vitovnice je bio iznad svih očekivanja. Dolazili su rezervisti stariji od 50. godina, koji su pozvani pa i stalno nesposobni. Komandant 9. pešadijskog puka I poziva pukovnikPanta Grujić i komandant 8. pešadijskog puka I poziva pukovnik Dušan P. Stefanović u svojim operacijskim dnevnicima zapisalisu da su prvog dana mobilizacije “ odziv rezervista bio odličan“ a da su drugog dana rezervisti pridolazili toliko da su pojedine čete imale brojno stanje jače od formacijskog. Zbog toga i nedostatka vojne opreme i oružja za toliki broj vojnika trećeg dana mobilizacije naređeno je da se pretekli obaveznici Mlavskog sreza a time i sela Vitovnice otpuste kućama do daljeg naređenja. Prvi voz sa vojnicima iz Požarevca pošao je u Srpska vojskanoći između 13. i 14. oktobra, a poslednji drugi voz stigao je u Vranje 15. oktobra.Ustvari vojno obaveznici požarevačkog 
okruga bili su stacionirani oko železničke stanice u Vranjskoj Banji gde su ostali 3 dana. 10. oktobra 1912. godine vojne obaveznike požarevačkog okruga obišao je prestolonaslednik Aleksandar Karađorđević što je kod vojnika izazvalo neopisivo oduševljenje, a po podne je pročitana naredba i proklamacija o objavi rata Turskoj. Prema zapovesti komandanta Dunavske divizije I poziva vojnici požarevačkog okruga prešli su granicu kod Ristovca 20. oktobra 1912. godine u 10 časova i krenuli su u marš manevru prema Kumanovu.
Loading ...