Trgovine i zanati
Značajan vid privrede i ekonomije jedne države, i oblasti unutar te države zauzima i trgovina i zanatstvo Država od trgovaca, i zanatlija ubira porez od prihoda preduzeća i pojedinaca. Tako se pune kese jedne države kroz svoj budžet. U oblasti Mlave, i u selu Vitovnica, oduvek je bilo zanata i trgovine. Iz šturo sačuvanih zapisa i knjiga matične službe, mogu se videti, pojedinci koji su u XIX i XX veku bili zanatlije i trgovci u Vitovnici.
Trgovina veći procvat u Srbiji dobiva posle donošenja Hatišerifa u Srbiji 1830. godine. Tada u Srbiji pored drugih autonomnih povlastica, davao je pravo na trgovinu. Tadašnji srpski trgovci su mogli da trguju po svim pokrajinama turskog carstva, pod istim uslovima kao i turski podanici.
Srpska trgovina na prostorima Požarevačkog okruga je bila otežana u prvoj polovini XIX veka, dolaskom trgovaca iz stranih država. Posebno su se isticali trgovci Grci, Jevreji i Cincari. Kada su se osnovala esnafska udruženja, oni su morali poštovati pravila i zakone donete od strane Srpske države. Unutrašnjost države a samim tim i oblast Mlave je postepeno gubilo je svoj lokalni karakter trgovanja da bi do prvog svetskog rata dobijao na razvoju. U robno – novčanoj razmeni koja je postojala između sela i varoši nastajale su velike mogućnosti tek nakon ukidanja spahijskih odnosa.
U tom periodu za trgovinu jednog sela i sreza, vidnu ulogu su igrali panađuriili vašari. Tako je i nastao zakon o panađurima u Srbiji 13. jula 1839. godine. Na tim panađurima srpski seljak i stočar je mogao prodavati stoku i proizvode domaće radinosti. Tako je ukazom iz 1839. godine, propisano od strane Ustavobranitelja, da se rešenjem mogu otvarati za potrebe seljaka, u svakom selu po jedan dućan. Tadašnja seoska opština je bila u obavezi da državi plaća arendu u godini od 50. talira za držanje seoskog dućana. Razvojem trgovine i dućana, u Srbiji je postepeno, došlo do većih razvoja i u stočnom fondu. Jer je prodajom i trgovinom stokom, seljak mogo da svoj novac pored obaveza prema državi, troši i na robu koju je morao kupovati u dućanima, a to su so, gas i lek da bi preživeo sve nedaće koje je život tog vremena nosio sa sobom. Uporedo sa trgovinom, u selu se razvijalo i zanatstvo, i to kovački zanat, jer je selu i seljaku bilo potrebno da ima gvozdene predmete za poljoprivredu i gazdinstvo. Zatim se razvija 
potreba za abadžijskim zanatom, i bojadžijskim za bojenje sukna. Od ostalih seoskih zanata su krečarski, zidarsko tesarski, grnčarski, potkivački i opančarski i đurčijski zanat.Od uslužnih delatnosti za sela u Mlavi, bili su i ugostiteljstvo, rad prvih mehana, a kasnije kafana. I selo Vitovnica spada u red sela koji su imale svoje mehane, selo je imalo svoju Manastirsku mehanu, a kasnije su i pojedinci otvarali svoje kafane. Ukaz iz 1860.g. Ministarstvo unutrašnjih dela, odobrava otvaranje seoskih mehana, i krčmi. Na čelu tog ministarstva je bio Milutin Garašanin.
Dućani i kafane
Kao jedan od prvih registrovanih trgovaca u selu Vitovnici, koji je imao svoju radnju na koju je plaćao državi porez pominje se Marko Radulović koji je na dan 1. januara 1836. godine za rad trgovine – dućana plaćao
porez od 1. groša. Treba reći da je te iste godine selo imalo 52 kuće. Godine 1903, selo je imalo 11 vodenica i nekoliko valjavica. Inače selo je imalo svojevodenice i u tursko doba kao i manastirske vodenice na reci Vitovnici. U selu je 1903. godine bilo 4. kuće ciganske i to kovača, koji su dolazili iz Stamnice. Vitovnica je takođe u godinama 1841, i 1871. imala dva trgovačka dućana. Kafane u drugoj polovini XX veka u selu imali su Vlada Filipović, došao iz Petrovca i Aleksandar Dimitrijević iz Vitovnice.
Danas tradiciju svoga oca nastavlja Veselin Dimitrijević sa prodavnicom koja snabdeva čitavo selo. Da je iz trgovačke porodice vidi se po njegovom držanju, ophođenju i samom razgovoru sa mušterijom. Uvek je nasmejan i spreman da ljubazno usluži mušteriju. Inače on je radio i u PTK "Mlavi" još od 1963. godine pa sve do 1989. god. kada prelazi Melnicu.
Inače u ovoj prodavnici, kada je PTK "Mlava" bila na vrhuncu, moglo se kupiti gotovo sve što je čoveku bilo potrebno, a da nije morao ići u Petrovac, što naš narod kaže: "Od igle do lokomotive".
Međutim kasnije dolaze nesretne devedesete i sve odlazi u nekom za nas neshvatljivom pravcu. Na njegovo mesto dolazi Zoran Dimitrijević iz Zabrđa. Zoran je radio savesno i pedantno sve do 1992. god. kada biva poslat na ratište, on je danas invalid rata i nalazi se na funkciji potpredsednika "Udruženja vojnih invalida" Opštine Petrovac na Mlavi. Nakon njegovog odlaska dolazi_______koja radi do 1993. godine, kada dužnost predaje Toplici Nikolić, inače naš meštanin, on je radio sve do 1998. god. kada PTK "Mlava" odlazi pod stecaj. Danas se prodavnica nalazi u vlasništvu "Kastruma" iz Petrovca na Mlavi, a kao prodavac radi Slađan Jovanović.
